Tijdens mijn wandeltocht van ruim 10 kilometer kwam ik vandaag een prachtig bloeiende toverhazelaar (hamamelis) tegen.
Uiteraard heb ik er een paar foto’s van gemaakt. Van de eigenaar van de bloeiende struik hoorde ik dat hij ‘s morgens nog bevroren was.

Toen ik mijn fototoestel weer opgeborgen had en verder liep moest ik denken aan onze pastor. Hij laat ons jaarlijks weten wanneer ‘zijn toverhazelaar naast de voordeur van de pastorie’ bloeit.
Op het einde van de dienst vertelt hij dan vol trots en met een glimlach op zijn gezicht: ‘de toverhazelaar bloeit weer!’
Enkele weken geleden klonk het zinnetje weer door de kerk …